Latarnia morska w Ustce

Historia latarni zaczęła się w 1871 roku, była to wtedy zwykła lampa wciągana na maszt stacji pilotów. Zasięg takiego światła był niewielki i wynosił zaledwie 6 Mm. W 1892 roku zbudowano u nasady falochronu, przy ujściu rzeki Słupia, nową stację pilotów z ośmiokątną wieżą na zachodnim narożniku budynku. Całość skonstruowana jest z czerwonej licowanej cegły.

  Budowla przetrwała bez większych zmian do czasów dzisiejszych. Tuż po wojnie latarnia nosiła nazwę Postomino i dopiero od 1 stycznia 1947 roku jej nazwa brzmi Ustka. W laternie przykrytej stożkową kopułą umieszczona jest soczewka bębnowa z 1000 W promiennikiem.

 Latarnia była udostępniona do zwiedzania w roku 2008. W sezonie letnim 2009 latarnia morska w Ustce nie jest dostępna do zwiedzania ze względu na zaniedbania w ochronie przeciwpożarowej ...

Aktualnie po usunięciu usterek latarnię można zwiedzać.